Participatie

De vraag is: Wat is participatie?

Letterlijk genomen betekent het: deelnemen aan iets, een aandeel hebben in. Waaraan deelnemen? Waarin een aandeel hebben? Wie neemt deel? Hoe? Uitgangspunt is dat twee of meer partijen met elkaar in gesprek willen gaan of aan iets willen deelnemen. Wie van de partijen de eerste stap zet maakt niet uit. In principe kan een groep burgers, die met elkaar heldere afspraken gemaakt heeft en een eerste agenda opgesteld heeft het gesprek met de instelling aanvragen, met als doel om samen een vorm van cliëntenparticipatie op te bouwen. Uiteraard zal alles sneller verlopen als de instelling of de dienst het voortouw neemt. Ook is de kans dan groter dat de bij het proces horende faciliteiten geregeld (zullen) worden.

Maar aan alles zit ook een keerzijde. Als de instantie cliënten moet zoeken die deel willen nemen dan is de kans natuurlijk aanwezig dat er of een te kleine groep deelnemers is, waardoor het proces weer wordt afgeblazen. Of er komen alleen “instellingsvriendelijke” cliënten in het overleg te zitten, waardoor het nooit tot een inhoudelijk goed overleg kan uitgroeien. Overigens betekent dit geenszins dat er dus alleen afkrakers en negatievelingen in een overlegorgaan moeten zitten, want ook dan is het proces snel te einde.

De kunst is om te komen tot een redelijk representatieve vertegenwoordiging, waarbinnen vooral gewerkt wordt aan het tot stand brengen van een dialoog, die kritisch, maar open zal zijn. Zo komt er iets tot stand, dat handen en voeten heeft, waarbij alle partijen baat kunnen hebben en dat zal bijdragen aan de verandering of vernieuwing, die men wenst.

Participatie is voor de burgers niet vanzelfsprekend. Ook niet omdat het een overheidsterm is, die weliswaar in de loop der jaren redelijk ingeburgerd is, maar nog steeds niet grijpbaar voor burgers en cliënten.

 

Tags: ,

 
 
 
 
 
 

Copyright © 2018 Het Sociale Debat. All Rights Reserved.